ΤΜΗΜΑ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ
Αχαρνών 29, 6ος όροφος,
Τηλ: 210-52 78 824.
TΜΗΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ
(Aνεργία, Aσθένεια, Έξοδα κηδείας)
Αχαρνών 27, 5ος όροφος,
Τηλ: 213-2169496 & 213-2169498.
(+30) 697 465 8009

Το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που παρουσιάστηκε από το Υπουργείο Εργασίας φέρνει σαρωτικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, θεσπίζοντας ένα ακόμα πιο «ευέλικτο» καθεστώς απασχόλησης. Πίσω όμως από τους τεχνοκρατικούς όρους, τις «ψηφιακές εφαρμογές» και τις «ταχείες προσλήψεις», κρύβεται μια απλή αλλά συνταρακτική πραγματικότητα: η εργασία βαίνει προς ελαχιστοποίηση του ελεύθερου χρόνου και της ίδιας της ζωής του εργαζομένου.
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται η δυνατότητα 13ωρης ημερήσιας απασχόλησης στον ίδιο εργοδότη, εξέλιξη που ξεπερνά ακόμη και το ήδη επίμαχο καθεστώς του Ν. 5053/2023. Ο εργαζόμενος, πλέον, δύναται να εργάζεται σχεδόν όλη τη μέρα – αρκεί να μεσολαβούν 11 ώρες ανάπαυσης, σύμφωνα με την ελάχιστη απαίτηση του νόμου.
Ας δούμε τι σημαίνει αυτό στην πράξη. Ένας εργαζόμενος που δουλεύει 13 ώρες, και χρειάζεται 3 ώρες συνολικά για μετακίνηση από και προς τη δουλειά (κάτι καθόλου σπάνιο, ειδικά σε μεγάλες πόλεις όπως η Αθήνα), έχει ήδη «καταναλώσει» 16 ώρες από τις 24. Του απομένουν 8 ώρες. Από αυτές, πρέπει:
Ζούμε σε μια εποχή όπου το ταμείο του σούπερ μάρκετ μοιάζει με τιμωρία, ο λογαριασμός του ρεύματος φέρνει αγωνία και οι μισθοί εξαϋλώνονται πριν τελειώσει ο μήνας. Μας λένε πως "η ακρίβεια είναι παγκόσμιο φαινόμενο". Μας κουνάνε στατιστικές. Μας πετούν ψίχουλα. Αλλά η αλήθεια είναι άλλη: Το Τέρας της ακρίβειας δεν είναι απλά φυσικό επακόλουθο – είναι πολιτική επιλογή.
Ναι, η πανδημία διέλυσε εφοδιαστικές αλυσίδες. Ναι, ο πόλεμος στην Ουκρανία ανέβασε τα καύσιμα και τα σιτηρά. Αλλά γιατί σε άλλες χώρες οι τιμές σταθεροποιούνται, ενώ εδώ συνεχίζουν να ανεβαίνουν; Γιατί στην Ελλάδα ο πληθωρισμός στα τρόφιμα παραμένει διπλάσιος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο;
Η απάντηση βρίσκεται στην εσωτερική πολιτική ανοχή – ή και συνενοχή – απέναντι σε ολιγοπώλια, αισχροκέρδεια, και ένα μοντέλο αγοράς που προστατεύει τα κέρδη, όχι τις ανάγκες.