Όταν η Καρέκλα Γίνεται Σκοπός Και το Σωματείο Μηχανισμός Αυτοσυντήρησης

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 11 Φεβρουαίου 2026

Εμφανίσεις: 244

Η δημόσια συζήτηση που αναζωπυρώθηκε πρόσφατα γύρω από την ηγεσία της ΓΣΕΕ υπερβαίνει τα πρόσωπα. Αγγίζει τον πυρήνα ενός ολόκληρου μοντέλου διοίκησης που, εδώ και χρόνια, βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Όταν η παραμονή στην κορυφή της πυραμίδας μετράται σε δεκαετίες, η εμπειρία παύει να είναι εφόδιο και μετατρέπεται σε καθεστώς. Δημιουργείται μια αίσθηση μονιμότητας που αποξενώνει τη βάση των εργαζομένων και μετατρέπει τον συνδικαλισμό από εργαλείο διεκδίκησης σε μηχανισμό διαχείρισης συσχετισμών.

Το φαινόμενο της «καρέκλας» δεν περιορίζεται μόνο στα υψηλά κλιμάκια. Στα μικρότερα σωματεία, όπως η ΕΤΗΠΤΑ (Ένωση Τεχνικών Ημερησίου και Περιοδικού Τύπου Αθηνών), οι παθογένειες της ισόβιας ηγεσίας μπορούν να γίνουν ακόμα πιο ασφυκτικές. Σε έναν κλάδο που συνθλίβεται από την ψηφιακή μετάβαση, τη συρρίκνωση του εντύπου και την πίεση στα εργασιακά δικαιώματα, η στασιμότητα δεν είναι απλώς επιλογή· είναι οπισθοδρόμηση.

Η Φθορά της Μονιμότητας

Η εξουσία που δεν ανανεώνεται, νομοτελειακά φθείρεται. Όταν ένας πρόεδρος ταυτίζει τον εαυτό του με τον θεσμό, η κριτική αντιμετωπίζεται ως υπονόμευση και η ανανέωση ως απειλή. Σε αυτό το σημείο, το σωματείο παύει να παράγει πολιτική και αρχίζει να παράγει εσωστρέφεια. Η παρουσία της ηγεσίας σταματά να λειτουργεί ενωτικά και μετατρέπεται σε σημείο τριβής.

Στην περίπτωση της ΕΤΗΠΤΑ, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον διαδικαστικό, αλλά βαθιά ηθικό. Όταν η δημόσια εικόνα μιας διοίκησης αναλώνεται στην προσπάθεια διατήρησης των κεκτημένων της θέσης της, οι πραγματικές ανάγκες των τεχνικών του Τύπου περνούν σε δεύτερη μοίρα. Η «εμπειρία» πλέον δεν προσθέτει λύσεις, αλλά αφαιρεί δυναμική.

Η Γενναιότητα της Αποδέσμευσης

Υπάρχουν στιγμές στην πορεία κάθε ηγέτη όπου το πιο ισχυρό μήνυμα που μπορεί να στείλει δεν είναι η αντοχή, αλλά η αποχώρηση. Η συνειδητοποίηση ότι ένας κύκλος έχει κλείσει αποτελεί πράξη ωριμότητας και σεβασμού προς τα μέλη.

Δεν πρόκειται για προσωπική ήττα, αλλά για θεσμική προσφορά. Η οικειοθελής απομάκρυνση δείχνει ότι ο πρόεδρος αντιλαμβάνεται πως η παρουσία του έχει αρχίσει να προκαλεί ζημιά στον φορέα που ορκίστηκε να υπηρετεί. Δείχνει ότι βάζει το «εμείς» πάνω από το «εγώ».

Το Στοίχημα της Επόμενης Μέρας

Το διακύβευμα για την ΕΤΗΠΤΑ είναι ξεκάθαρο: Θα συνεχίσει να αποτελεί έναν μηχανισμό αυτοσυντήρησης προσώπων ή θα τολμήσει μια δημοκρατική επανεκκίνηση;

Η ιστορία έχει αποδείξει ότι όταν η καρέκλα γίνεται αυτοσκοπός, ο θεσμός οδηγείται στην παρακμή. Η πραγματική ηγετική ικανότητα κρίνεται από την ικανότητα να αναγνωρίζει κανείς πότε η αποχώρησή του είναι πιο ωφέλιμη από την παραμονή του. Γιατί, τελικά, η μεγαλύτερη προσφορά ενός προέδρου δεν είναι η ικανότητά του να κρατά τη θέση, αλλά η σοφία του να ξέρει πότε πρέπει να την παραδώσει, πριν η φθορά του συμπαρασύρει ολόκληρο το σωματείο στην απαξίωση.

Θεσμική εκτροπή, νομικές συνέπειες και ευθύνες στη λειτουργία της Ε.Τ.Η.Π.Τ.Α.

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 29 Ιανουαρίου 2026

Εμφανίσεις: 396

Η πρόθεση θα ήταν να καταγραφούν θετικά στοιχεία και να υπάρξει μια συναινετική τοποθέτηση. Ωστόσο, τα πραγματικά δεδομένα και οι διαπιστωμένες πρακτικές δεν το επιτρέπουν. Αντί για απαντήσεις επί της ουσίας, η Διοίκηση και ο Πρόεδρος επιλέγουν να αποδίδουν κάθε κριτική σε «Κασσάνδρες», αποφεύγοντας την ανάληψη ευθύνης.

Με αφορμή την ανακοίνωση της νέας συγκρότησης του  Διοικητικού Συμβουλίου της Ε.Τ.Η.Π.Τ.Α. (27/1/2026), προκύπτουν σοβαρά και απολύτως θεμιτά ερωτήματα, τα οποία οφείλουν να απαντηθούν με πληρότητα και διαφάνεια προς τα μέλη.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, τρεις συνάδελφοι εμφανίζονται να συνταξιοδοτούνται ταυτόχρονα, γεγονός που προκαλεί εύλογη απορία, καθώς η συνταξιοδότηση αποτελεί ατομική και χρονικά προσδιορισμένη πράξη και όχι συλλογικό γεγονός.

Παράλληλα, υπενθυμίζεται ότι το ισχύον Καταστατικό της Ένωσης (εφόσον το νέο, που κατατέθηκε τον Ιούνιο 2025, δεν έχει ακόμη εγκριθεί από το Πρωτοδικείο) αποτελεί το μόνο δεσμευτικό πλαίσιο λειτουργίας των οργάνων. Μέχρι την τυπική και νόμιμη έγκριση οποιασδήποτε τροποποίησης, εφαρμόζεται αποκλειστικά το παλαιό Καταστατικό.

Σε αυτό το πλαίσιο, τίθεται ένα κρίσιμο θεσμικό ζήτημα: Αν το Διοικητικό Συμβούλιο λειτούργησε έστω και με έναν (1) επιπλέον συνταξιούχο πέραν όσων προβλέπει το ισχύον Καταστατικό, τότε τίθεται ζήτημα νόμιμης συγκρότησής του.

Σε μια τέτοια περίπτωση, δεν πρόκειται για τυπικό θέμα. Ενδέχεται:

• να επηρεάζεται η απαρτία και η πλειοψηφία των συνεδριάσεων,
• να δημιουργείται ζήτημα ακυρωσιμότητας των αποφάσεων που έχουν ληφθεί,
• και να τίθεται συνολικά θέμα θεσμικής νομιμότητας της λειτουργίας του σωματείου για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Διευκρινίζεται επίσης ότι η ευθύνη για τη νόμιμη συγκρότηση και λειτουργία του Διοικητικού Συμβουλίου και της Εξελεγκτικής Επιτροπής, εφόσον προκύπτουν τέτοια ζητήματα, δεν είναι ατομική αλλά συλλογική. Το σύνολο των μελών των οργάνων αυτών οφείλει να διασφαλίζει την τήρηση του Καταστατικού και την πλήρη ενημέρωση των μελών.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι η ίδια η Διοίκηση προχώρησε σε αναδιάρθρωση του Διοικητικού Συμβουλίου και στην απομάκρυνση τριών συνταξιούχων μελών, μετά τα ερωτήματα που τέθηκαν, ήτοι:

• Ποιο Καταστατικό ισχύει σήμερα και για ποιο λόγο δεν έχει υπάρξει πλήρης και επίσημη ενημέρωση του κλάδου;
• Πόσοι συνταξιούχοι συμμετέχουν στο σημερινό Διοικητικό Συμβούλιο και με ποια ιδιότητα;

Τίθεται, τέλος, το εύλογο ερώτημα εάν η Εξελεγκτική Επιτροπή άσκησε στο σύνολό τους τις καταστατικά προβλεπόμενες αρμοδιότητές της και εάν προέβη στις απαραίτητες ενέργειες για τον έλεγχο της νομιμότητας της συγκρότησης και λειτουργίας των οργάνων του σωματείου.

Παράλληλα, δεν έχει δημοσιευθεί, όπως οφείλει, ούτε έχει αποσταλεί στα μέλη η σχετική ενημέρωση για τις δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τις περικοπές των συντάξεων και την ένταξη των συνταξιούχων στον ΕΔΟΕΑΠ, παρά τη ρητή δέσμευση του Προέδρου ότι αυτό θα πραγματοποιηθεί σε συνεννόηση με τον νομικό σύμβουλο. Η πλήρης και επίσημη ενημέρωση των μελών για τα ζητήματα αυτά αποτελεί υποχρέωση διαφάνειας και όρο θεσμικής νομιμότητας.

Στο σημείο αυτό παρατηρείται πλήρης αποδιοργάνωση και αυθαίρετη λειτουργία. Η Διοίκηση πράττει κατά το δοκούν, χωρίς λογοδοσία και χωρίς στοιχειώδη σεβασμό προς τα μέλη που, καταβάλλοντας από το υστέρημά τους τη συνδρομή τους, στηρίζουν τη λειτουργία του σωματείου. Πρόκειται για άνευ προηγουμένου αδιαφορία ως προς τη θεσμική τάξη.

Η εξέλιξη αυτή καθιστά αναγκαία την πλήρη και τεκμηριωμένη αποσαφήνιση των παραπάνω ζητημάτων, καθώς αφορούν τη νόμιμη συγκρότηση των οργάνων, τη θεσμική εγκυρότητα των αποφάσεων που έχουν ληφθεί και τη συνολική λειτουργία της Ένωσης.

Κατά συνέπεια, εφόσον τα όργανα δεν ήταν νόμιμα συγκροτημένα, τίθεται ζήτημα νομιμότητας και για τις διαδικασίες που αυτά εισηγήθηκαν ή διαχειρίστηκαν, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας ψήφισης του λεγόμενου “νέου Καταστατικού”, γεγονός που δύναται να εγείρει ζήτημα ακυρωσιμότητας της σχετικής απόφασης, εφόσον αυτό κριθεί αρμοδίως.

Η σαφής και επίσημη απάντηση στα παραπάνω δεν αποτελεί τυπική διαδικασία, αλλά προϋπόθεση για τη διασφάλιση της θεσμικής νομιμότητας, της συλλογικής λειτουργίας και της εμπιστοσύνης των μελών προς τα όργανα της Ε.Τ.Η.Π.Τ.Α., τόσο του Διοικητικού Συμβουλίου όσο και της Εξελεγκτικής Επιτροπής.