Πρόσφατα διάβασα με ιδιαίτερη προσοχή την ανάρτηση στην ιστοσελίδα της Ένωσής μας, σχετικά με την ενημέρωση των συνταξιούχων για τις δικαστικές ενέργειες διεκδίκησης των περικοπών των συντάξεων, καθώς και για τη διαδικασία ένταξης στον ΕΔΟΕΑΠ.

Η συγκεκριμένη ανάρτηση, κύριε Πρόεδρε, δεν ήταν η ενημέρωση που είχατε δεσμευτεί. Καμία σχέση δεν έχει με τη ρητή δέσμευσή σας ότι θα δημοσιεύονταν τα «δια ταύτα» των δικαστικών αποφάσεων. Αντί για διαφάνεια, επιλέξατε τη σιωπή. Και η σιωπή αυτή δεν είναι τυχαία.

Γιατί δυσκολεύεστε να πείτε την αλήθεια;

Επί μήνες καλλιεργήθηκε η εντύπωση ότι θα υπάρξουν θετικές αποφάσεις, με αποτέλεσμα πολλοί συνάδελφοι να καταβάλουν σημαντικά ποσά σε δικηγορικά γραφεία. Δημιουργήθηκαν προσδοκίες.

Και τώρα;
Τώρα αποφεύγετε να πείτε το αυτονόητο:
Ότι χάθηκαν όλες οι υποθέσεις.

Η ανάρτηση που δημοσιεύσατε δεν είναι τίποτε περισσότερο από επανάληψη όσων είχε ήδη αναφέρει ο νομικός σύμβουλος τον Νοέμβριο. Καμία νέα πληροφορία. Καμία ουσία. Καμία ανάληψη ευθύνης.

Οφείλω να ξεκαθαρίσω προς τους συναδέλφους ότι οι παρεμβάσεις μου γίνονται με γνώμονα τον κλάδο — έναν κλάδο που καταρρέει. Και απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η στάση σας δεν είναι απλώς ανεπαρκής, είναι προκλητική.

Δεν πρόκειται μόνο για έλλειψη ενημέρωσης. Υπάρχει και απαξίωση κάθε θεσμικής διαδικασίας.

Ως συνάδελφος που υπογράφω το παρόν, απευθύνθηκα επίσημα στο Διοικητικό Συμβούλιο, ζητώντας να ενημερωθώ για τις δικαστικές αποφάσεις. Ένα αίτημα απολύτως θεμιτό και επιβεβλημένο.

Το Διοικητικό Συμβούλιο είχε υποχρέωση να απαντήσει εντός εύλογου χρονικού διαστήματος.
Δεν απάντησε ποτέ.

Αυτή η στάση συνιστά περιφρόνηση προς τους ίδιους τους συναδέλφους.

Η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο εσάς:

  • Το Διοικητικό Συμβούλιο παρακολουθεί ως θεατής.
  • Η Εξελεγκτική Επιτροπή σιωπά, ενώ έχει θεσμική υποχρέωση να ελέγχει και να ενημερώνει.
  • Το καταστατικό παραβιάζεται στην πράξη, χωρίς καμία συνέπεια.

Πρόκειται για συλλογική αποτυχία.

Ωστόσο, η πολιτική και ηθική ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο.
Αν υπήρχε η ελάχιστη ευθιξία, η παραίτηση θα ήταν μονόδρομος.
Αλλά για να πάρει κανείς τέτοιες αποφάσεις, απαιτείται κάτι που δυστυχώς δεν φαίνεται να υπάρχει.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΟΝΤΟΣ
τ. Γενικός Γραμματέας ΕΤΗΠΤΑ

Το παρόν κείμενο εκφράζει αποκλειστικά τις προσωπικές απόψεις του συντάκτη και δεν δεσμεύει κανέναν άλλο φορέα ή όργανο.