Άδεια σχολικής παρακολούθησης

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 14 Σεπτεμβρίου 2016

Εμφανίσεις: 4233

Tο Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων & Ανέργων της ΓΣΕΕ ενόψει της έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς, υπενθυμίζει ότι προβλέπεται η χορήγηση από τον εργοδότη άδειας σχολικής παρακολούθησης για τους γονείς παιδιών μέχρι 16 ετών, τα οποία παρακολουθούν μαθήματα στοιχειώδους ή μέσης εκπαίδευσης.

Βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας (ν. 1483/1984, άρθρο 9):

– η διάρκεια της άδειας είναι μέχρι τέσσερις (4) εργάσιμες ημέρες για κάθε ημερολογιακό έτος

– η άδεια χορηγείται χωρίς περικοπή των αποδοχών

– οι εργαζόμενοι γονείς δικαιούνται να απουσιάζουν ορισμένες ώρες ή ολόκληρη την ημέρα

– εφόσον και οι δύο γονείς εργάζονται αποφασίζουν ποιος από τους δυο θα κάνει χρήση της άδειας αυτής ή εφόσον επιθυμούν την από κοινού της χρήση, αποφασίζουν για πόσο χρόνο ο καθένας, που πάντως δεν μπορεί συνολικά να υπερβαίνει τις τέσσερις (4) ημέρες

– στη στοιχειώδη εκπαίδευση ανήκει και το νηπιαγωγείο – εφόσον ισχύουν ευνοϊκότερες ρυθμίσεις βάσει νόμου, ΣΣΕ ή Κανονισμών Εργασίας, εφαρμόζονται αυτές Σύμφωνα με την ισχύουσα διάταξη της Εθνικής Γενικής ΣΣΕ ( ΕΓΣΣΕ 2008, άρθρο 4) η άδεια σχολικής παρακολούθησης χορηγείται αυτοτελώς για κάθε παιδί που είναι μαθητής(-τρια).

Δικαστική απόφαση διατάσσει την καταβολή 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 09 Σεπτεμβρίου 2016

Εμφανίσεις: 3976

Απόφαση, που εξέδωσε το Ειρηνοδικείο Καλαμάτας στις 22 Αυγούστου, δικαιώνει δικαστικούς υπαλλήλους, που υπηρετούν στις δικαστικές υπηρεσίες της Καλαμάτας, και διατάσσει το Ελληνικό Δημόσιο να τους καταβάλει τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και το επίδομα άδειας.

Η απόφαση -ανάλογη έχει εκδοθεί και από το Ειρηνοδικείο Αλεξανδρούπολης πριν από καιρό- θα κριθεί τελεσίδικα στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας που θα συζητήσει την υπόθεση, αφού το ελληνικό Δημόσιο δια του δικηγόρου του θα προσφύγει κατά της πρωτόδικης απόφασης.

Το θέμα έφερε στη δημοσιότητα ρεπορτάζ της εφημερίδας «Θάρρος» της Μεσσηνίας και το σημαντικό στην προκείμενη απόφαση είναι το γεγονός ότι ο δικαστής στο σκεπτικό του ελέγχει ουσιαστικά τη νομοθετική εξουσία, υπογραμμίζοντας, μεταξύ άλλων, πως «η επιβολή μέτρων προς εξυπηρέτηση δυσμενούς και παρατεταμένης οικονομικής συγκυρίας δεν δικαιολογεί εν λευκώ και εκ προοιμίου οποιοδήποτε μέτρο με οποιοδήποτε κόστος». 

Προσθέτει ότι «η επιλογή των συγκεκριμένων μέτρων δεν ανήκει στην ανέλεγκτη διαπλαστική εξουσία του νομοθέτη, ο οποίος ελέγχεται ως προς την τήρηση της συνταγματικής επιταγής για ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη με διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης και δεσμεύεται από τα όρια που θέτουν οι ως άνω απορρέουσες από τις συνταγματικές και τις υπερκείμενες νομοθετικά διεθνείς συμβάσεις διατάξεις αρχές, την υπέρβαση των οποίων με κριτήρια την ένταση, τη διάρκεια και τη σώρευση των μέτρων, τη δίκαιη κατανομή τους μεταξύ των πολιτών, καθώς και την αιτιολόγηση και τεκμηρίωση της αναγκαιότητας και της αποτελεσματικότητάς τους, ελέγχουν τα δικαστήρια», τα οποία καλούνται να αποκαταστήσουν τα μέτρα που παραβιάζουν συνταγματικά κατοχυρωμένες αρχές.