Στο σωματείο μας γίνονται συζητήσεις επι συζητήσεων, αναλώνεται μεγάλο χρονικό διάστημα και εξαντλείται η αυστηρότητα επί δευτερευόντων διαδικαστικών και οργανωτικών θεμάτων με αποτέλεσμα πολλά χρονίζοντα προβλήματα που απασχολούν εργαζόμενους και συνταξιούχους του κλάδου μας, να παραμένουν στις καλένδες.

Συγκεκριμένα:

Επιστολή του Δ.Σ. της ΕΤΗΠΤΑ για ορισμό συνάντησης με την Ένωση Ιδιοκτητών ώστε να συζητηθούν θέματα του κλάδου και η σύναψη συλλογικής σύμβασης εργασίας, δεν έχει απαντηθεί εδώ και πολύ καιρό. Θα περιμένουμε ακόμη;

Με το θέμα της επιστροφής των παρανόμως παρακρατηθέντων ποσών από τις επικουρικές συντάξεις καμία ενημέρωση δεν έχει γίνει στους συνταξιούχους.

Για την ανάρτηση των μηνιαίων εκκαθαριστικών των συνταξιούχων από την ΗΔΙΚΑ, καθότι είμαστε ο μοναδικός κλάδος που δεν αναρτώνται στο διαδίκτυο, με πλήρη αδιαφορία της αρμόδιας υπηρεσίας η οποία έπρεπε να έχει ολοκληρώσει την διαδικασία από το 2015, τίποτα.

Για το συνταξιοδοτικό και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε για τα οποία υπάρχει μάλιστα απόφαση κινητοποιήσεων, επίσης τίποτα.

Για την ταλαιπωρία εργαζομένων και συνταξιούχων να προσέρχονται άσκοπα στην Γ΄ Περιφερειακή Διεύθυνση του ΕΦΚΑ (ΤΑΤΤΑ) να υποβάλουν αίτηση για να ανανεώσουν τα βιβλιάρια υγείας ενώ η ασφαλιστική τους ικανότητα εμφανίζεται αυτόματα στο Εθνικό Μητρώο Ασφάλισης "ΑΤΛΑΣ", τίποτα.

Για την κοροϊδία σχετικά με την ένταξη συνταξιούχων και ανέργων στον ΕΔΟΕΑΠ, επίσης τίποτα.

Για την κατάσταση που επικρατεί στον χώρο του Τύπου, όπου οι περισσότεροι εργαζόμενοι πληρώνονται έναντι με καθυστέρηση από 3 μέχρι 12 μήνες, σχεδόν τίποτα.

Η αναθεώρηση του καταστατικού του Σωματείου που έχει αποφασιστεί εδώ και 3 χρόνια, ώστε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, τίποτα.

Η δημιουργία Ομοσπονδίας με την Ένωση Τεχνικών Θεσσαλονίκης και άλλους συναφείς συλλόγους ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη και ισχυρότερη εκπροσώπηση, τίποτα.

Η ευγένεια και η προσπάθεια με καλή πίστη να επιλυθούν τα προβλήματα δεν αποδίδουν και πιθανόν μάλιστα να εκλαμβάνεται ως αδυναμία.

Είναι καιρός να παρθούν σοβαρές αποφάσεις και να ληφθούν άμεσα μέτρα. Το πιο δύσκολο πράγμα είναι η απόφαση να δράσεις. Δε χρειάζεται πια να ακούσεις καμία δικαιολογία. Εξώδικα, μηνύσεις, αγωγές, κινητοποιήσεις. Τότε θα καταλάβουν ότι η ανοχή στην αυθαιρεσία και την αδιαφορία δημοσίων υπηρεσιών και επιχειρήσεων έχει τα όρια της.